Feiten West- Papoea

Waarom Nederland op z'n minst de morele plicht heeft het op te nemen voor de Papoebevolking.

Minderheid in eigen land

Door de transmigratiepolitiek van Jakarta is de Papoeabevolking een minderheid in eigen land geworden. Er is sprake van: moord, verkrachting, marteling, vervolging en verdwijning. Honderdduizenden Papoea's zijn hier al slachtoffer van geworden.

Gezondheidszorg en kindersterfte

Er is een buitengewoon hoge kindersterfte: in de binnenlanden sterven 330 per 1000 kinderen voor het vijfde levensjaar. Het sterftecijfer van (zwangere) vrouwen is hoog en Indonesië kent de sterkste groei van HIV/Aids in Azië. De gemiddelde leeftijd is de laagste van Indonesië. Belangrijkste oorzaken zijn de marginale leefomstandigheden, onvolwaardige voeding en gebrek aan schoon drinkwater en slechte toegang tot geschikte en betaalbare gezondheidszorg.

Noodzakelijke, fundamentele voorzieningen

Honderdduizenden Papoea's in de binnenlanden beschikken niet over de meest noodzakelijke en fundamentele voorzieningen voor een menswaardig leven. Er is gebrek aan goede voorzieningen op gebieden van onderwijs en gezondheidszorg. Daarbij worden Papoea's te weinig betrokken bij de ontwikkelingen van hun leefgebied.

Grondpolitiek en biodiversiteit

Economische belangen brengen Indonesië er toe 40 miljoen hectare ongerept regenwoud in de Papuaprovincies te gaan kappen. De Indonesische overheid geeft enorme concessies aan grote hout- en mijnbouwbedrijven. Bergen worden afgegraven voor het winnen van ertsen zoals koper en goud. Eeuwenoude bossen worden opgeofferd aan de winning van hout, gas en olie. De Papoea's profiteren hier niet/nauwelijks van of worden slachtoffers van dit beleid.

Bestuursapparaat

De invoering van de Speciale Autonomiewet die de Papoea's meer mogelijkheden moet geven, functioneert niet. Mede daardoor is het bestuur over de Papuaprovincies ineffectief en inefficiënt, waardoor noodzakelijke verbeteringen niet worden bereikt.

Rapportages

Mensenrechtenorganisaties zoals Amnesty International en Human Rights Watch hebben geen toegang tot het gebied. Desondanks worden regelmatig rapportages gepubliceerd over schending van mensenrechten. De Nederlandse overheid ontvangt deze rapportages, maar behandeling in het parlement leidt niet tot maatregelen waardoor de situatie verbetert.

Het op 15 november 2005 gepresenteerd boek van professor P.J. Drooglever "Een daad van vrije keuze. De Papoea's van westelijk Nieuw-Guinea en de grenzen van het zelfbeschikkingsrecht" is nooit behandeld. Dit boek was nota bene het resultaat van een verzoek van de Tweede Kamer in 1999 aan de toenmalig minister van Buitenlandse Zaken.

Morele plicht

Nederland heeft tot 1963 het bewind gevoerd in het leefgebied van de Papoea's. De bevolking is beloofd en het beleid werd er op ingericht, dat het gebied vanaf 1970 een onafhankelijke staat zou zijn. Door een afgedwongen overdracht aan Indonesië en gemanipuleerde verkiezingen, is het gebied buiten de wil van de bevolking, uiteindelijk grondgebied geworden van de Republiek Indonesië. Nederland heeft de morele plicht zich intensief in te zetten om de feiten rondom de gemanipuleerde verkiezingen openbaar te maken en bij te dragen aan de kwaliteit van het leven van de Papoeabevolking.

 

Teken de petitie!