‘Scholen en ziekenhuizen, geen legerbases’
aldus Paul Finsen Mayor, senator voor de provincie Zuidwest-Papoea op 14 januari 2026 in Jakarta. Hij onderbrak hiermee een plenaire vergadering van de DPD (Regionale Raad van vertegenwoordigers) in een poging deze boodschap van Papoea’s onder de aandacht te brengen. Mayor keerde zich tegen de plannen voor nieuwe ‘ontwikkelingsbataljons’ en zei dat Papoea’s eerst basisvoorzieningen nodig hebben. ‘’Papoea’s hebben scholen en ziekenhuizen nodig, geen nieuwe legerhoofdkwartieren.’’ Hij wees erop dat onderwijs en gezondheidszorg sinds 2001 juist als prioriteiten zijn vastgelegd binnen de Speciale Autonomie Wet van Papua.
Voor veel Papoea’s staat veiligheid en dagelijkse zelfbeschikking steeds meer onder druk. De Indonesische regering breidt het aantal militairen verder uit, onder het mom van ‘bewaking voor ontwikkeling en stabiliteit’. Voor lokale gemeenschappen voelt het vooral als het veiligstellen van economische belangen, terwijl de prijs — verlies van land, natuur en bestaanszekerheid — bij hen terechtkomt.
Inmiddels gaat het verder dan alleen ‘bewaking’. In Merauke zet het Indonesische leger deze ‘ontwikkelbataljons’ in als uitvoerende kracht: gewapende eenheden helpen bij de ontginning. Ze bedienen graafmachines die bossen en unieke graslanden vernietigen voor grootschalige monoculturen, zoals suikerriet, palmolie en rijst. Het gaat om een gebied van bijna 3 miljoen hectare (!) dat door de Indonesische overheid is aangewezen als ‘nationaal strategisch project’. Voor Papoea’s die afhankelijk zijn van bos, rivier en land betekent dit niet alleen milieuschade, maar ook het wegvallen van voedselbronnen, inkomsten en heilige plekken.
